ไปมันกันกับจอห์น เมเยอร์คอนเสริต

ไม่ได้อัพบล็อกเล้ยยยยยยย (ถ้าอยากรู้ว่าทำไม ต้องลองมาท้องดูนะคะ แล้วจะรู้ว่าขี้เกียจขนาดหนาย อิอิ) แต่ว่า วันนี้ต้องอัพหน่อย เพราะไปดูคอนเสริตที่ร้ากกกมา จะใครเสียอีกล่ะ ก็ John Mayer ผู้น่ารักนั่นเอง

จริง ๆ ไม่ได้ชอบหรือคลั่งไคล้มากขนาดที่บ้าพี่เบคนะ แต่ว่าก็ชอบน่ะ ทั้งน่ารัก เท่ห์ เพลงฟังสบาย ๆ พอดีฟังวิทยุระหว่างขับรถ และทำงานทุกวัน ก็เห็นว่า พี่จ้อน (จอห์นนั่นแหละ) จะมาเล่นคอนเสริตที่ Blossom Music Center เลยบอกจิมว่า ไออยากไปดูอ่ะ ยูอยากไปมั้ย เค้าก็ตามใจ ก็เลยจองผ่าน http://www.ticketmaster.com/ ตอนทีที่จองเนี่ย ก่อนวันคอนเสริตแสดงไม่กี่วันเอง ยังแอบคิดว่า จะมีที่เหลือเร้อ เห็นมีอยู่สามราคา ถูกสุดจะนั่ง ๆ นอน ๆ ดูที่ lawn แต่เราเลือกที่แพงสุด เพราะมันก็ไม่ได้แพงอะไรมาก ได้ที่นั่งแบบไม่ถือว่าแบ๊ดเลย ณ ขณะที่จองเวลานั้น เราได้ที่ห่างจากสเตจประมาณ ยี่สิบก้าว (ถ้าวิ่งจากที่นั่งเราไปถึงหน้าสเตจ) คาดเดาโดยประมาณ แล้วได้ตรงกลางด้วย ถือว่าโอเคเลย

คอนเสริตเริ่มตอนทุ่มนึง เรากับจิมไปถึงตอนทุ่มนิด ๆ พอเข้าไปนั่ง ก็มีวงเปิดวงแรกเล่นอยู่ก่อนแล้ว ไม่รู้ชื่อวงอะไร (ไม่มีอะไรให้น่าจำ) เล่นได้เฉย ๆ มาก แต่พอวงที่สอง ก็ยังไม่รู้จักอยู่ดี ชื่อวง ben fold มีกันอยู่แค่สามคน มือกลอง กีตาร์ และเปียโน (vocal) ถือเป็นวงที่เล่นสดได้ดีใช้ได้ทีเดียว เอนเตอร์เทนคนฟังได้ดีด้วย คนก็สนุกไปกับพวกเค้า นี่ยังว่าจะลองเสริชในยูทู้บดูว่ามีเพลงของพวกเค้าบ้างมั้ย อยากดูว่า เพลงเค้าจะแตกต่างจากเล่นสดแค่ไหน ช่วงใกล้ ๆ จบของวง ปรากฏว่า ทำเอาเรากรี๊ดลูกแทบช็อค เพราะอยู่ ๆ พี่จ้อนก็เดินออกมาแจมกับ เบน โฟลด์ แต่ดันดูดบุหรี่ด้วยนี่น่ะสิ ขัดใจเล็ก ๆ แต่ก็ยังกรี๊ดอยู่ น่ารักมาก ๆ จิมขำจะแย่ ไม่เคยเห็นคุณมะเอียเป็นแบบนี้ พอแจมจบเพลงก็กลับไปหลังสเตจ และปล่อยเจ้าหน้าที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบเวที พร้อมทั้งเครื่องดนตรีต่าง ๆ

สามทุ่มกว่า ๆ อยู่ ๆ ก็ปวดชิ้งฉ่อง บอกจิม "ฮันนี่ ๆ ยูคิดว่าพี่จ้อนจะออกมาเร็ว ๆ นี้มั้ยอ่ะ ไอกลัวว่า ถ้าเกิดพี่แกออกมาช่วงนี้ แล้วไอปวดฉี่อยู่ ไอต้องอั้น หรือไม่ก็กรี๊ดจนฉี่แตกแน่ ๆ เลย จิมเลยบอกว่า น่าจะยังหรอกมั้ง แต่ถ้ายูจะไป เด๋วไอไปเป็นเพื่อน" ก็ตกลงไปกันสองคน เดินชมนก ชมฝรั่งข้างทาง กระหนุงกระหนิง เดินยังไม่ถึงห้องน้ำเลย เสียงกรี๊ดกระหึ่ม เราก็หืม ตรู เซ็งเลย แต่ก็ไม่เป็นไร เด๋วก็กลับไปดูต่อได้

พอเสร็จ คุณสามีบ่นหิว เลยซื้อ เพรทเซลไปหนึ่งชิ้นใหญ่ และก็เบียร์อีกหนึ่งกระแป๋ง แล้วก็รีบ ๆ เดินดุ๊ด ๆ เข้าไปในฮอลต่อ พอถึงที่เท่านั้น อิชั้นก็กรี๊ดอีก (กรี๊ดไม่กลัวมดลูกแตกเลยนะ) ตอนนั้นคนก็ยืนกันทั้งฮอล อ้อ ลืมเล่าไปนิดนึง ก่อนหน้าที่พี่จ้อนจะมา เราสองคนเอนจอยคอนเสริตมาก โต๊ะที่นั่งแถวหน้ายังว่างอยู่ ก็ไม่มีอะไร พอพี่จ้อนมา เจ้าของที่ก็มา เป็นคู่ชะนีสองตน กับตัวผู้อีกสอง มาเป็นคัพเปิ้ว (couple) นั่นแหละ แต่ดูแล้วก็วัยเพิ่งเริ่มทำงาน เราก็ไม่ได้อะไร แต่ ณ ตอนที่พวกเค้ามานี่ คนเริ่มทยอยนั่งกันแล้ว รวมทั้งเราด้วย พอเด (they) มาถึง ก็ยืนไม่สนใจคนข้างหลังเลย (จริง ๆ เราเข้าใจว่าคอนเสริต มาก็ต้องสนุก ส่วนใหญ่จะอลุ่มอล่วยกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อยู่แล้ว น้อง ๆ ที่นั่งด้านข้าง จริง ๆ เค้านั่งที่เราด้วย เพราะหนึ่งในกลุ่มเค้าจองทีหลัง เลยต้องนั่งถัดจากเราไป เค้าเลยถามว่า ยูมายด์มั้ย ถ้าเค้าจะขอให้เพื่อนมานั่งติดกับเค้า เราก็ไม่มายด์เลย เราเข้าใจน่ะ เค้าก็ขอบคุณใหญ่)

ทีนี้ พอเค้ายืน เราก็ต้องยืนด้วย เพราะมองไม่เห็นไง แต่เด มาแบบไม่สนใจใครจริง ๆ น่ะ มาถึงก็ยืนแอ๊คท่าถ่ายรูป ดื่มเบียร์ กอดจูบดูดด๊วบกันเป็นนานสองนาน (เรายังคิด ดีนะที่ไม่ได้เอาคิมมา ไม่งั้นคงได้ให้ปิดตากันแน่) เราก็ยังไม่ได้อะไร ก็พยายามดูคอนเสริตให้สนุก ผ่านไปได้อีกสองเพลงมั้ง เค้าถึงได้นั่ง นั่งกันแป๊บนึง ชะนีสองตนก็ออกไปซื้อเบียร์เพิ่ม (เข้าใจว่างั้น) เราก็ได้เอนจอยคอนเสริตต่ออย่างสนุก พอผ่านไปได้อีกประมาณสองเพลงมั้ง พวกชะนีสองตนก็เดินกลับมาพร้อมเบียร์ มาถึงก็ดึงมือตัวผู้ขึ้นให้ยืนด้วยกัน และก็กอดรัดฟัดเหวี่ยง สวีทหวานกันอีกรอบ เราก็เอ๊ะ อินี่ (ขอโต้ดนะก๊ะ อารมณ์มันขึ้นน่ะ) เพลงก็เพลงช้า เมริงจะยืนหาอะไรมิทราบคะ เราก็เริ่มเซ็งแล้วไง จิมก็เซ็งไปด้วย ทำไมไม่สนใจคนอื่นเลย คือไม่ใช่มีแค่คู่เราที่นั่งไง คนข้างหลังก็นั่งกัน เราก็อืม เริ่มไม่สนุก แต่ก็จะเอาไงดีฟระ ไม่อยากมีเรื่องเลย แต่พอใกล้จบเพลงนั้น (gravity) เราก็สะกิด ตัวผู้และกระซิบบอกอย่างสุภาพว่า ช่วยนั่งลงหน่อยได้มั้ย เราอยากเอนจอย คอนเสริตด้วยน่ะ คือใช้ประโยคสุภาพนะ ขอร้องน่ะ เค้าก็ให้รีพีทว่าพูดอะไร เราเลยพูดอีกรอบ นังชะนีหันมาบอก "stand up" อ้าว อินี่ ขอร้องดี ๆ นะ เราก็เลยบอกว่า โอเค F....k You แล้วเราก็นั่งลง มันหันหน้ากลับมาถามว่า what did you said? เราเลยรีพีทแถมไปอีกรอบ ว่า F....k You แล้วก็ยื่นดับเบิ้ลนกเขาให้ มันก็จ้องเสร็จแล้วก็หันไปบอกตัวผู้ของชีว่าเราคงอย่างนั้นอย่างนี้ จากนั้น มันก็แกล้งด้วยการยืนไม่ยอมนั่งและเอนจอยคอนเสริตแบบเฟค ๆ สักพัก แถมยังดึงเพื่อนที่มาด้วยกันให้ยืน และกระซิบบอกว่าเราว่ามันไปแบบนั้นแบบนี้

ไอ้เราก็คิดว่า คุณสามีจะห้ามเรา แต่เค้าก็คงทนคนแบบนี้ไม่ได้เหมือนกัน เค้าเลยเอาหมากฝรั่งที่เคี้ยวอยู่ในปาก วางบนที่นั่งของนังชะนีตนนั้น แต่มันก็ยังไม่นั่งนะ จนเราก็ไม่อยากดูต่อแล้วไง กะว่าซื้อตั๋วแพงสุด คงจะไม่เจอพวกแนสตี้ แต่ก็มาเจอ จิมกระซิบบอก โนว จะรอดูให้นังชะนีนั่งก่อน พอมันนั่งแล้วเราค่อยไป ฮา ๆๆๆๆ เป็นไงคะ สามีชั้น ยิ่งกว่ามะเอียอีก แต่จนแล้วจนรอด พวกเด ก็ไม่นั่ง เพลงจบไปได้เพลงกว่า ๆ พวกมันก็เดินออกไป ไม่รู้ว่าไปซื้อเบียร์ต่อหรือกลับเลยนะ แต่เราไม่สนใจ ก็นั่งฟังเพลงอีกพักนึง ถึงจะไม่ค่อยสนุกแล้วเท่าไร แต่ด้วยความน่ารักของพี่จ้อนก็ทำให้เรากลังมาเบิกบานได้อีก จนกระทั่งสี่ทุ่มครึ่ง เราเห็นว่าดึกมากแล้ว และพี่จ้อนก็เริ่มแนะนำสมาชิกในวงแบ็กอัพแล้ว เลยชวนจิมกลับ เพราะถ้ารอจนคอนเสริตจบ คงไม่ได้กลับแน่ ๆ คนเยอะมาก ๆ เลย

นี่ยังคิดอยู่เลย ว่าถ้ามีเรื่องนี่จะทำไง แต่ในใจก็แอบเตรียมพร้อมเหมือนกัน เพราะถ้านังจะชีง้างมือมา อิชั้นจะจรเข้ฟาดเลย ด้วยระดับที่เรายืน จะสูงกว่ามันจี๊ดนึง แต่ก็ดีแล้วที่ไม่มีอะไร เพราะจิมบอกว่า ไอรู้ว่ายูอยากจะขย้ำหัวนังนั่นใจจะขาด แต่ว่า มีเรื่องที่นี่ จะมีปัญหาใหญ่เลย เราก็คงไม่หรอก ไหนจะเบบี้อีก ชั้นแค่ไม่ยอมใครแค่นั้น แต่ไม่ได้ระรานใครนะ

เรื่องคอนเสริตพี่จ้อนเลยจบไปด้วยประการะชะนี้ ตอนนี้อยากดูคอนเสริตใหญ่ ๆ บ้าง ฝันว่าอยากจะได้ดู Yanni ซักครั้ง แต่ไม่รู้จะมาที่นี่เมื่อไร เรากับสามีชอบคอนเสริตเค้ามาก ๆ แต่ตอนนี้แค่คุยคร่าว ๆ ว่า ไว้บอง โจวี่มา จะไปดู อิอิ